Pies pasterski
Berneński pies pasterski jest jednym z przedstawicieli ras, należących do grupy szwajcarskich psów pasterskich. W typie psów pasterskich berneńczyki plasują się jako jedne z większych przedstawicieli, wśród pomocników człowieka.
Psy tej rasy posiadają starannie wyselekcjonowane cechy charakteru, umożliwiające im możliwie jak najbardziej efektywną pomoc człowiekowi. Z tego powodu są cenione przez różnego rodzaju hodowców psów.
Berneński pies pasterski może być trudny w przystosowywaniu się do całkowitego posłuszeństwa człowiekowi, wymaga stałego zajęcia i możliwości ciągłego rozładowywania swojej energii. Hodowla berneńczyków musi posiadać odpowiednio duże zaplecze terenowe – tak, by psy mogły się swobodnie wybiegać. Psy pasterskie początkowo były silne i masywne, tak by mogły odpierać ataki większych zwierząt, chcących wyrządzić szkody w stadach hodowlanych.
Miały być nieugięte w walce, zacięte, odporne na mróz, zimno i ciężkie warunki atmosferyczne, wytrzymałe i zdolne przetrwać nawet w skrajnych warunkach terenowych, a jednocześnie chętnych do podporządkowania się panującej w stadzie hierarchii. Wraz ze spadkiem liczebności większych zwierząt, zdolnych atakować owce (takich jak niedźwiedzie i wilki) spadło zapotrzebowanie na większe psy pasterskie.
Stały się one przez to rzadziej spotykane i hodowane raczej z myślą o wychowaniu ich na towarzyszy człowieka. Wcześniej psy te miały za zadanie nie tylko chronić i pilnować owce, ale także zapobiegać ich rozproszeniu oraz niekontrolowanym przejściom stada. Musiały się też odznaczać umiarkowaną agresywnością – tak aby nie atakowały owiec.
Berneńczyki to piękne psy i wyjątkowo inteligentne psy. Zgadzam się, że wymagają wiele ruchu i zaangażowania człowieka, ale potrafią się za to odwdzięczyć. Dobry artykuł.