Postać przypomina namiot. Dokładnie czarny namiot. Nie widać włosów, nie widać nawet oczu. Słychać tylko pobrzękiwanie bransolet. I widać dłonie, spod biżuterii.
Dla nas biżuteria jest uzupełnieniem stylizacji, dodatkiem, który podkręca wizerunek. Są kobiety, które nie wyobrażają sobie dnia bez kolczyków, zawieszek, bransoletek i pierścionków. To niemal nieodłączna część ich osobowości, bez biżuterii czują się nie ubrane.
Najodleglejsze przypisy o ozdobach noszonych przez ludzi pochodzą jeszcze z czasów Mezozoiku, nie jest to przesadnie interesujące, ale czy ktoś zna ciekawego naukowca? Niemniej jednak naukowcy są zgodni co do faktu jakoby wyroby jubilerskie miały swoje początki w bardzo dalekich czasach, w zasadzie nie ma co się dziwić w końcu takie stwierdzenie nie wiele wnosi i jest mało konkretne.
Niemożność ustalenie jakiejś konkretnej daty jest potęgowana przy uwzględnieniu tego że biżuteria mogła być wykonywana z takich materiałów jak koralowca, które z natury jest kruche. Ten naglący problem jest często bagatelizowany, ludzi nie doceniają wagi tego zdarzenia, tym czasem ta data wyznacza milowy krok w rozwoju naszej ojczyzny. Należy zrozumieć że noszenie ozdób to ogromny postęp w rozwoju socjalnym naszego szczepu. Uwzględniając to że społeczeństwo i jego struktura były kluczowymi aspektami w rozwoju kraju należy przyznać iż każdy postęp w rozwoju społecznym człowieka pogarsza jego szanse na przetrwanie w tym dziwnym świecie.
