Historia architektury zaczęła się około 6 000 lat temu, w starożytnym Egipcie i Mezopotamii. Mieszkańcy tych terenów jako pierwsi porzucili koczowniczy, zbieracko-łowiecki tryb życia na rzecz osiadłego, związanego z uprawą roli. Za najstarsze miasto świata uchodzi Ur. Było ono miejscem życia biblijnego Abrahama, pierwszego z patriarchów.
Dokonania Starożytnych
Największym i jednocześnie najbardziej znanym osiągnięciem architektonicznym starożytności były niewątpliwie piramidy. Trzy największe powstały w Gizie, około roku 2560 p.n.e. Bok słynnej piramidy Cheopsa ma długość 230 metrów, zaś wierzchołek budowli wznosi się na wysokość 147 metrów. Bloki skalne, podstawowy element konstrukcyjny budowli, mają masę dochodzącą do 15 ton. To, co zwraca szczególną uwagę zainteresowanych tematem jest fakt, że owe wielkie bryły piaskowca zostały połączone ze sobą w sposób niezwykle precyzyjny. Dzięki temu piramidy oparły się upływowi czasu i warunków atmosferycznych.
Starożytni grecy mogli się poszczycić Panteonem autorstwa Iktionosa. Zlokalizowana w Atenach świątynia, poświęcona wszystkim bogom, powstała w latach 447-438 p.n.e.
Wielki Mur Chiński zaczął powstawać już w III w p.n.e. Oprócz funkcji obronnych, związanych z powstrzymaniem najazdów ludów koczowniczych, zamieszkujących obszary Wielkiego Stepu, fortyfikacja ta posiadała również znacznie handlowe, związane z ochroną chińskiej części Jedwabnego Szlaku. Mur nie był w stanie powstrzymać wielkich armii przed najazdem, jednak z powodzeniem opierał się atakom małych ord koczowników, zapewniając w ten sposób względny spokój na pograniczu.
Jednym z mitów związanych z najbardziej znaną chińską budowlą jest rzekoma możliwość zobaczenia tej rozległej fortyfikacji z kosmosu. Tymczasem w grę wchodzi jedynie niska orbita okołoziemska, z której dostrzeżemy również inne konstrukcje człowieka, jak np. lotniska i autostrady.
Głównym budulcem dla starożytnych był kamień. Najlepiej wykorzystywali go Rzymianie, stale pogłębiający swoją myśl techniczną. Strzeliste akwedukty, za pomocą których sprowadzano wodę dla miast z odległych gór, szerokie drogi, mosty, porty morskie. Także rzymskie insule, czyli czynszowe budynki, których właścicielami byli często Patrycjusze, są owocem wiedzy starożytnych architektów. Rzymianie używali do ich budowy rodzaju cementu, potrafili również wypalać terakotę.
Średniowiecze
Również Średniowiecze, dziedzicząc wiedzę Starożytności, pozostawiło po sobie spektakularne budowle. Służyły one głownie celom obronnym i religijnym. Zamki, kompleksy klasztorne i katedry podziwiać możemy do dziś. Wybudowany przez Cesarza Bizantyjskiego Justyniana kościół Hagia Sofia w Konstantynopolu, wzniesiony został na planie greckiego krzyża. Zdobią go mozaiki z motywami orientalnymi.
Krzywa wieża w Pizie, katedry w Awinionie, Reims, Notre Dame w Paryżu to kolejne przykładny niezwykłych konstrukcji epoki. Powstawały z kamienia, w zależności od regionu mógł to być piaskowiec, wapień czy granit. Wykorzystywano również ciosy, tworząc obramowania otworów okiennych, cokoły czy naroża budynków.
W Lombardii, południowej Francji, Danii, Niderlandach i Polsce coraz częściej wykorzystywano cegłę, łączoną zaprawą wapienną. Drewno stanowiło podstawowy budulec w Skandynawii i na Rusi, a także w wielu rejonach Polski.
Współcześnie powstająca architektura ma przede wszystkim walor użytkowy. Biura i mieszkania wrocław, wieżowce Manhattanu, most Golden Gate w San Franciso, niedawno oddany do użytku Burdż Chalifa w Dubaju, najwyższy budynek na świecie to obiekty niewątpliwie spektakularne, świadectwa niebywałej wiedzy technicznej zachodniej cywilizacji.